என்றென்றும் சூப்பர் ஸ்டார்

1992-ம் ஆண்டின் துவக்கமென்று நினைக்கிறேன்.

சென்னை (மைலாப்பூர்) லஸ் கார்னரில் இருந்த காமதேனு
தியேட்டரில் குடும்பத்துடன் தளபதி மாலைக்காட்சி.

காதைப் பிளக்கும் விசில் சப்தங்கள்.. இடைவெளியற்ற கரகோஷங்கள்.. எங்கும் பறக்கும் காகிதத் துகள்கள்.. பல்வேறு விதமாய் உற்சாகக் கூச்சல்கள்.. இதன் நடுவே தான் முதன் முறையாய் பெரிய திரையில் எனக்கு அறிமுகம் ஆனார் ரஜினி.

நாங்கள் உள்ளே சென்றபோது "ராக்கம்மா கையத் தட்டு" பாடலுக்கு ரஜினியுடன் சேர்ந்து திரையரங்கமே ஆடிக் கொண்டிருந்தது. துள்ளாட்டம் போடும் ரசிகர்களின் தலைகளுக்கு மத்தியில் அவரின் முகத்தை சரியாகப் பார்க்கவே வெகு நேரம் பிடித்தது எனக்கு. ஒருவழியாய் பார்த்தும் விட்டேன். வாவ்.. அது தான் நான் அவரின் ரசிகனாய் மாறிப் போன மாய நொடிகள். அன்று முதல் இன்று இந்த நொடி வரை அவரின் ரசிகனாய் இருப்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே!!!

என்னைக் கவர்ந்த அவரின் திரைப்படங்கள், அரசியல் நிலைப்பாடுகள், ஆன்மீக தேடல்கள், மனிதநேய செயல்கள் இதையெல்லாம் பட்டியலிட்டால் இந்த ஒரு பதிவு தாங்காது...

எனவே.. என்னைப் போன்ற கோடானுகோடி ரசிகர்களை மகிழ்வித்துக் கொண்டிருக்கும் சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்திற்கு என் இதயப் பூர்வமான பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்!!!!

நீங்களும் உங்கள் பின்னூட்டங்கள் வாயிலாக அவரை வாழ்த்திச் செல்லுங்கள்..

இது நமக்கு... :)